തോരാനിട്ടവ
വേനല്‍ പകലില്‍ തോര്‍ന്നു മണ്ണില്‍ വിരിച്ചത് കണ്ണീരിന്റെ നനവായിരുന്നു ..
ഒറ്റപെട്ട ഉഷ്ണപകല്‍ അവയെ തൊട്ടെടുത്തു ..
വറ്റിവരണ്ട കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ ...കുംഭ ചൂട് ..
പകര്‍ന്നു പോയത്‌ ഓര്‍മകളുടെ തണുപ്പായിരുന്നു ..
ഈ കര്‍ക്കിടകത്തിന്റെ ഈറന്‍ പകലില്‍ തോരാനിട്ടവ മഴ വാരി നനഞ്ഞു..
ഒരു നനവില്‍നിന്നും മുഴുനനവിലേക്ക് ...
കേട്ടതും പറഞ്ഞതും ...തണുതുപോയവ ..
തോരാതെ പോയത്‌ വേദനകളായിരുന്നു ..
ഇത് വരെ നനഞ്ഞൊട്ടിയ ഓര്‍മകളുടെ മുറിവുകള്‍ ..
തോര്‍ന്നുപോയത് ...അനുഭവങ്ങളുടെ തുള്ളികള്‍ ..
തോരാതെ പോയത്‌ ..മുറിവുകളുടെ പാടുകള്‍ ..
ഓര്‍മകളുടെ ഈറന്‍ ബാക്കിയായ മുറിപാടുകള്‍ ...
