നിലാവ്

നിലാവിന്‍റെ നേര്‍ത്ത തലോടല്‍ മാംബൂക്കളില്‍ വെളിച്ചം ...
നിന്നോട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു "നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു എത്ര എന്നറിയാതെ '
നീ പറഞ്ഞു "ആഹ .. ഇതിന് മുന്‍പും ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട് പലരും ഇങ്ങിനെ പറയുന്നത് " "അപ്പൊ ഞാന്‍ ഇനി എങ്ങിനെ പറയണം "
ഒരു വിരല്‍ തൂവാല ചുറ്റി പെണ്‍വേഷം ..
മറു വിരല്‍ പകുതി മറച്ചു ആണ്‍ വേഷം ..
രണ്ടു വേഷങ്ങള്‍ക്കും ശബ്ദം കൊടുക്കുന്ന ഈ ഞാന്‍ പ്രതിസന്ധിയില്‍ ...
"ഞാന്‍ നിന്നെ ഈ നിലാവ് പോലെ സ്നേഹിക്കുന്നു .."
നിലാവിന് ഭ്രാന്തെന്നും അര്‍ത്ഥമുണ്ടെന്ന് ആരോ പറഞ്ഞു.. അത് ശരിയാവണം

കൊടുമുടികള്‍ കീഴടക്കിയവരോട് ..
താഴെ തോറ്റു മടങ്ങിയവരെ കുറിച്ച് പറയരുത്‌
പുച്ച്ചതിന്റെ ചന്ദ്രകല വിരിയുന്നത് വേദനയുടെ രാത്രികളിലാവും ...
വസന്തം കടന്നു പോയ വഴികളില്‍ വൈകി പൂത്ത പൂമരത്തോടു
കൊഴിയുവാന്‍ പറയരുത്‌ ...
ഒഴുകി അകലുന്ന കണ്ണുനീര്‍ ചാലുകള്‍ കൊഴിഞ്ഞ പൂവുകളെ
ദൂരെ എവിടെയ്കോ വിളിച്ചു കൊണ്ട് പോവുന്നു ...
താഴ്വാരങ്ങളില്‍ ആരോ വസന്തത്തെ കുറിച്ച് പാടുന്നു

വഴികള്‍

നടന്നു പോയത് ..

ഇന്നലെ നാം പരസ്പരം പറയാന്‍ മറന്ന രാത്രിയിലേക്കുള്ള വഴിയിലായിരുന്നു..

പാതവക്കില്‍ പാതി ഉറക്കം നടിച്ചവരും ..സ്വപ്നാടകരും ..

പരസ്പരം എന്തോ പറഞ്ഞു..എന്തോ കേട്ടുവെന്നും നടിച്ചു..

നീയും ഞാനും, വീണ്ടും നമ്മള്‍ കണ്ടുമുട്ടിയത് ..

എത്തി ചേര്‍ന്നത് ഒരു സ്വപ്നതിലായിരുന്നു ..

ചുവന്ന റോസ്

ഈ റോസ് ..നീ തന്നത് ...

നീ മറന്നു ഈ ദിനം ..
നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്തപ്പോള്‍ ഇഷ്ടത്തോടെ തറഞ്ഞ ... കൂര്‍ത്ത മുള്ളുകള്‍ ..
ഈ വേദന ഒരു തഴുകുന്ന നൊമ്പരം .. പടരുന്ന നിറം ..

ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നോ ..പൂവില്‍ നിന്നോ ..?

തഴുകുന്നില്ല ദലങ്ങളെ ..അടരാതിരിക്കട്ടെ ..എന്നും ..

കൊഴിയാതെ ഇരു കൈകളും കൊണ്ടു ഞാന്‍ കാത്തുവയ്ക്കട്ടെ..
ഈ ചുവന്ന റോസ് ..നീ തന്നത് ...

നീ തന്നത് വെളുത്ത റോസായിരുന്നോ ...?

ചിത്രം

നീ നീട്ടിയ പൂവ് ഞാന്‍ ...

എന്നും കാണാന്‍ ചില്ല് പാത്രത്തിലാക്കി ഫ്രീസറില്‍ വച്ചു..

അതിന്‍റെ തണ്ടിലെ മുള്ള് കൊണ്ടു വിരലില്‍ കോറി..

ഒരു ചിത്രം വരച്ചു ..

അതും ഒരു ചുവന്ന റോസ് തന്നെയായിരുന്നു

ചതുരങ്ങള്‍

ഇന്നു നിന്‍റെ വിളിക്ക് കാതോര്‍ത്തു ..എന്‍റെ വിളികള്‍ ..

പരിധികള്ക്കപ്പുറത്ത് മറുപടിയില്ലാതെ മടങ്ങി ..
ഇവിടെ ഇന്റര്‍ നെറ്റ് കഫെ യില്‍ ആള്‍ തിരക്ക് ..

കാത്തു നിന്നു കിട്ടിയ കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ നെറ്റ് സ്ലോ ..
രാത്രി .. അവസാന വണ്ടി കാത്തു നില്ക്കുന്നു ..

സമയം അധികമില്ല തിരിച്ചു പോകാന്‍ ..
മെയില് ഓപ്പണ്‍ ആയി ..നിന്‍റെ മെയില്‍ തുടിക്കുന്നുണ്ട് ... തുറന്നു വരാന്‍ സമയമെടുത്തു..
പക്ഷെ ഫോണ്ടില്ല ..ചതുരങ്ങള്‍ ..ചതുരങ്ങള്‍ മാത്രം ...

എന്താവാം ഈ ചതുരങ്ങള്‍ പറയുന്നത് ..?

മുന്നിലെ മോണിറ്ററിന്റെ ,തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോള്‍ വാതിലിന്റെ ..
ചതുരങ്ങളില്‍ നീ
ഞാന്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ കൊതിച്ച വാക്കുകളായി മുന്നില്‍ നിന്നു ..

സ്വപ്‌നങ്ങള്‍

ഇതു വരെ കാണാത്ത നിറങ്ങളാണ് നീ എന്നും അണിയുന്നത് ..
സ്നേഹത്തിന്റെ ,വിരഹത്തിന്റെ ,കണ്ണീരിന്റെ,പ്രതീക്ഷയുടെ ...
നിന്റെ മൊഴികളില്‍ ഏതോ ജന്മത്തിന്റെ സ്പര്‍ശം ..
നിന്റെ ചിരികളില്‍ ഏതോ നിലാവില്‍ വിരിഞ്ഞ പൂവുകള്‍
ഓരോ രാവും പുലരുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ നിന്റെ അടുത്തിരിക്കുന്നു..
നിന്നോട് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞെന്നു കരുതുന്നു ..രാവുകള്‍കായി കാത്തിരിക്കുന്നു ..
രാത്രികളില്‍് ഞാന്‍ നിന്നിലാണല്ലോ..
അതോ നീ എന്നിലോ ..?