നക്ഷത്രങ്ങള്‍ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്

നിമിഷങ്ങള്‍ മഴപോലെ പെയ്യുന്ന

പകലുകള്‍ ..

നീ മഴവില്ല് പോലെ അകലെ ..

ഒരു വര്ഷം ഇനിയും കടന്നെത്തി

മഴവില്‍ പാലം കടന്നു ..

ഒരു കിനാവിന്റെ നിറം ചാര്‍ത്തിയ

കളിയോടം തുഴഞ്ഞു ..

നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ..നിന്നോട് പറഞ്ഞത്

എന്താണ് ..ഉറക്കം നടിക്കാറുള്ള എന്നെ കുറിച്ച്..

വര്‍ഷങ്ങള്‍ കൊഴിയുമ്പോള്‍

വേനല്‍ തിളയ്ക്കുമ്പോള്‍ അറിയാം

ഒരു കാറ്റില്‍ മഴ വരുമെന്ന് ..

പൊഴിഞ്ഞ പോയ ഇതളുകള്‍

വീണ്ടും തിരിച്ചെത്തുമെന്ന്..

ഊഷര ഭൂമിയില്‍

ഈറന്‍ പകലുകളില്‍ ഒരു നാമ്പ് ..

വിട ചൊല്ലി പിരിഞ്ഞവര്‍

വാതിലില്‍ മുട്ടി വിളിക്കും കിനാവുകളില്‍

കാലം എത്ര ചെന്നാലും

ഈ വഴി മറക്കാതെ ദേശാടന പക്ഷികള്‍ വരും ..

പുതിയ തീരങ്ങളില്‍ കൂടി കെട്ടി പാര്‍ക്കും ..

നാളുകള്‍ എത്രയായി നാം ഇവിടെ ഇങ്ങിനെ

ഓരോ പകലിലും മറഞ്ഞ നക്ഷത്രങ്ങളെ തിരയുന്നു

രാത്രി മഴ ബാക്കിയാക്കിയത് .

പാതി മയക്കത്തില്‍ വെട്ടി തെളിഞ്ഞ മിന്നല്‍ വെളിച്ചത്തില്‍

വെളുത്ത മഴയുടെ പൊട്ടിച്ചിരിയില്‍ ..

ഈറന്‍ കാറ്റ് പുണര്‍ന്ന ഉന്മാദം ..

തലകുനിഞ്ഞു ചിരിച്ചൊരു മന്ദാരം ..

ഒരു വിരല്‍ തൊട്ടെടുത്തു ..

രാത്രി മഴ ബാക്കിയാക്കിയത് ..

ഈറന്‍ കാറ്റ് തൊട്ടുണര്‍ത്തിയ ഉന്മാദം ..

കവിത

എഴുതിയ വരികളില്‍ ഒളിഞ്ഞിരുന്നത് ..
മറന്നു പാടിയ പാട്ടില്‍ അറിയാതെ ഇടറിയത് ..
ചായകൂട്ടില്‍ അലിഞ്ഞു പടര്‍ന്നു തെളിഞ്ഞത്‌ ..
പറയാതെ ബാക്കിയായത്‌ ..
ആരുമറിഞ്ഞില്ല ...
ഗദ്ഗദത്തിന്റെ ,
കണ്ണീരിന്‍റെ,
ഭാഷ ഞാന്‍ മറന്നിരിക്കുന്നു

പ്രണയത്തിലേക്കുള്ള വഴി

രാത്രിയില്‍ കൊടുമുടികളുടെ മുകളില്‍ നിന്നും താഴെ ചിതറിയ വര്‍ണങളെ കാണുന്നു
അത് പൂത്ത ഗുല്‍മോഹറുകള്‍..?

പിന്നെയെപ്പോഴോ ഒറ്റപെട്ട ദീപുകളിലേക്ക് ഞാന്‍ ഉണരുന്നു ..
നീയെവിടെയാണ് ..

പകല്‍ എനിക്കറിയില്ല ചിലപ്പോ ഉയരങ്ങളിലെക്കും ..
ചിലപ്പോ താഴ്വാരങ്ങളിലേക്കും ചുറ്റി നീളുന്ന വഴിയില്‍ ..

സൂര്യന് കുളിരും ….കാറ്റിനു ചൂടും …
ഇതാണോ പ്രണയത്തിലേക്കുള്ള വഴി ?

നിന്നെ കുറിച്ചല്ലെങ്കില്‍

നീ പ്രണയം നിറഞ്ഞ മനസ്സില്‍ വിരിയുന്ന
കവിതകളെ കുറിച്ച് പറയുന്നു ..
നിന്നെ കുറിച്ചല്ലെങ്കില്‍ എങ്ങിനെ ആ കവിയ്ക്ക്
നൂറു പ്രണയ കവിതകള്‍ കുറിക്കുവാനായി ..?