വിളിക്കാതിരിക്കുമ്പോള്‍

നീയെന്താ വിളിക്കാത്തത് ..?

അല്ലെന്കിലും എന്താ ഇത്ര പറയാനുള്ളത് ?

ഒന്നും പുതുതായില്ല ..
പഴയതൊന്നും പറയാനും ബാക്കിയില്ല ..

അല്ലെങ്കില്‍ നീയെന്താ വിളിക്കാത്തത് ..

പറയാന്‍ ഇനിയും എത്രയാണുള്ളത്..

ഇനി നിന്നോട് പറയാം

നീയില്ലാതിരുന്നപ്പോള്.. ,
നീ വിളിക്കാതിരിക്കുമ്പോള്‍ ..

ഞാനെന്തൊക്കെ ചെയ്തെന്നു ..
അല്ലെങ്കില്‍ എന്തൊക്കെ ചെയ്തില്ലെന്ന് ..

അജ്ഞാതന്‍

വേഗം കൂടി ..കാഴ്ചകള്‍ വെളിച്ചത്തിന്റെ
ഒഴുക്കുകള്‍ മാത്രമാകുന്ന വീഥികളില്‍ ...
ഒരാള്‍ എന്നോട് നിന്നെ കുറിച്ച് പറയുന്നു

വിഷാദം നിറം കെടുത്തിയ സന്ധ്യകളില്‍ ..
ഒറ്റപെട്ട തീരങ്ങളില്‍ ..
വിളര്‍ച്ചയാര്‍ന്നു പെയ്യുന്ന നിലാവ് ..
അപ്പോള്‍ അയാള്‍ എന്നോട് നിന്നെ കുറിച്ച് പറയുന്നു

ഈ വേനല്‍മഴ കോരിയൊഴിച്ച കുളിരിനു ...
ഉഷ്ണപകലുകളിലെ നിന്‍റെ വിളികളുടെ തലോടലാനെന്നു പറയുന്നു
കൂടിച്ചേരലിന്റെ പൊട്ടിച്ചിരികള്‍ക്ക് മേല്‍
പതഞ്ഞു പൊങ്ങിയ ലഹരിയുടെ നുരകള്‍ക്ക് ..
നിന്‍റെ ഓര്‍മകളുടെ ഉണ്മാധമാനെന്നു അയാള്‍ പറയുന്നു ..

അയാള്‍ എന്റെ കണ്ണാടിയിലെ അജ്ഞാതന്‍

പീഡാനുഭവം

വാതിലുകള്‍ക്ക് പിന്നില്‍ നിന്നു നീ അടക്കിയ ശബ്ദത്തില്‍ പറഞ്ഞു ..
"നിന്നെ ഞാനറിയുന്നു എന്നെ നീ അറിയുന്നതിലും കൂടുതല്‍ ...
നിന്‍റെ ശബ്ദം എന്നോടുള്ള പ്രണയത്തില്‍ വിറയ്ക്കുന്നത് ..എല്ലാം ഞാനറിയുന്നു "
എന്റെ പിഴ എനിക്കത് മനസിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ലല്ലോ ..

വാതിലുകള്‍ തുറന്നു ഞാന്‍ നിന്നോട് പറഞ്ഞു "ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് നിന്നെയറിയാം.."
നിന്‍റെ മുഖത്ത് പുതിയ ഭാവം .."നിന്നെ ഞാന്‍ അറിയില്ല ..മറ്റുള്ളവരെ പോലെ .."

അപ്പോള്‍ മൂന്ന് വട്ടം പൂവന്‍ കോഴിയുടെ ശബ്ദത്തില്‍ ഡോര്‍ ബെല്‍ മുഴങ്ങി ..
ഒരു പാര്‍സല്‍ ഉണ്ട് ..
ഒരു മരകുരിശ്...
അതില്‍ ഓഫ് സീസണ്‍ സ്പെഷ്യല്‍ ഓഫര്‍ 30% കൂടുതല്‍ ഭാരം എന്നെഴുതിയിരുന്നു ...

ഉച്ച മയക്കം

പടര്‍ന്നു പച്ചച്ചു നിറഞ്ഞു കായ്ച്ച മാവിന്റെ തണലില്‍ ..

വെട്ടിയൊതുക്കിയ പടവുകള്‍ താഴെ ഓളം വെട്ടി ..

താഴെ തണുപേറും..കുളത്തിനു ചാരെ ...

അയല്‍ക്കാരുടെ കൂട്ടം .. ചുറ്റും പല വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍

അമ്മയുടെ മടിയില്‍ തലചായ്ച്ചു വിരിച്ച പായില്‍ ഒരു ഉച്ച മയക്കം

കാറ്റില്‍ പഴുത്ത മാമ്പഴത്തിന്‍ ഗന്ധം ..
ഇടയ്ക്ക് കൊഴിയുന്നു പാതി കരിഞ്ഞ മാമ്പൂക്കള്‍

തഴുകി കടന്നു പോകുമ്പോള്‍ വേനല്‍ ബാക്കിയാക്കിയ സാന്ത്വനം ..

കവിളില്‍ ഇഴഞ്ഞു കയറിയ പുളി ഉറുമ്പ് ..

ഞെട്ടി ഉണരുമ്പോള്‍ മൊബൈലില്‍ കോള്‍..

താഴെ കുടിവെള്ള ലോറി വന്നിട്ടുണ്ട്

മരീചികയില്‍ നിന്നും പകര്‍ന്നെടുത്തത്..

താഴെ ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന മണല്‍ വഴി ..

മുകളില്‍ അഗ്നി പെയ്യും ആകാശം ..

പഴുത്തു പരന്ന മണല്‍ കൂനകള്‍ക്ക് ..

പകല്‍ ചൂടിന്റെ ചുവപ്പ് ..

കുഴയുന്ന കാലുകള്‍ക്ക് തുണ ..

മണല്‍ കാറ്റ് മറയ്ക്കുന്ന കാഴ്ചകള്‍ ..

ദൂരെ മരീചിക കാനല്‍ ജലം ഇളം കാറ്റു..

ആടി ഇളകുന്ന പച്ച പകിട്ടുകള്‍ ..

കൈ നീട്ടി തൊട്ടു എടുത്തതു ..

ഒരു തുള്ളി ജീവന്റെ കിനാവ് ..നീ

നിറം

നാം പരസ്പരം ചേര്‍ന്ന് നടന്നപ്പോള്‍ ..
ചുറ്റും വിരിഞ്ഞത് ഒരായിരം നിറങ്ങള്‍ ..
അകന്നു നടക്കുമ്പോള്‍ ..
ഒരു നിറം മാത്രം ബാക്കി ..
വിരഹതിന്ടേത്

(സുഗത കുമാരിയുടെ ഒരു കവിതയോട് കടപ്പാട് )

പ്രഭാതം

അകന്നു പോയ ആ സന്ധ്യയ്ക്ക്‌ ....
നിന്‍റെ ചാരെ ഞാന്‍ നടന്നു ..
നീ കണ്ടില്ല ...എന്നെ ..
എന്നത്തെയും പോലെ ...
വെളിച്ചം അകന്നു പോയ്കൊണ്ടിരുന്നു ..
ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞു വന്നു ...ചുറ്റും ..എന്‍റെ ഉള്ളിലും
രാത്രി ...സ്വപ്നങ്ങളില്‍ വീണ്ടും നീ ഉദിച്ചു..
അങ്ങിനെയാണ് പ്രഭാതം വീണ്ടും വിരിഞ്ഞത് ..